AQShning O‘zbekistondagi elchisi bilan intervyu: Islohotlar sezilyaptimi?

0
60
marta oʻqilgan
Foto: Toshkentdagi AQSh Elchixonasi matbuot xizmati

AQSh elchisi Daniel Rozenblum (Daniel Rosenblum) Oʻzbekistonda 2019-yilning yozida ish boshladi. Oldiga qanday maqsadlar qoʻygan? Viloyatlarni aylanar ekan, xalq bilan bogʻlana olayaptimi? Hukumat unga nima deyapti? Amerikaning Toshkentdagi bosh diplomati mamlakatda siyosiy islohotlarga guvohmi? Eksklyuziv intervyu.

Janob elchi, sizni Vashingtonda koʻrib xursandmiz.

Salom! Men ham xursandman.

Quyoshli kun!

Ha, chiroyli kun bugun Vashingtonda.

Siz bilan ataylab ochiq havoda gaplashishga qaror qildik. Oʻzbekistonda ish boshlaganingizga koʻp boʻlmadi. Tez-tez sayohatdasiz. Mamlakatni aylanayapmiz. Vashingtonga ham mana qisqa paytga kelibsiz. Biz bilan gaplashishga vaqt topganingizdan mamnunmiz. Sayohatchi elchi bilan Linkoln va Vashington yodgorliklari orasidagi mana shu bahavo, xushmanzara joyda gaplashaylik, dedim. Qolaversa, ana Kapitoliy ham koʻrinib turibdi. U yerda ham uchrashuvlaringiz bor ekan. Uzoq yillar Vashingtondan turib Markaziy Osiyo davlatlari bilan aloqalarga bosh-qosh boʻldingiz. Elchi sifatida u yerdan turib ishlash qalay ekan? Farqi kattami?

Shaxsan, ha, farqi katta. Yangi hayot. Oilam, afsuski, men bilan bora olmadi, chunki qizim oʻqishni bitirishi kerak. Ulardan uzoqdaman. Professional faoliyatda esa yangidan-yangi imkoniyatlar… Koʻp jihatdan hali ochilmagan imkoniyatlar.

Demak, yaqindan koʻrayapsiz ularni?

Ha, yaqindan… Oʻzbekistonga tez-tez borib turar edim. Yiliga bir necha marta. Lekin u yerda yashash boshqa. Hayot umuman boshqacha.

Ayniqsa agar viloyatma-viloyat kezsangiz. Odamlar bilan gaplashsangiz. Siz maza qilayotgan koʻrinasiz.

Shunday.

Foto: Amerika Ovozi
Nimalar sizni ajablantiryapti, hayron qoldirmoqda? Nimalarni bilmagan, tasavvur qilmagan ekansiz?

Tasavvur qilmaganman, deya olmayman. Lekin real hayotni har kuni koʻrish, his qilish boshqacha… Oʻzbekiston xalqi naqadar mehmondoʻst ekanini bilar edim. Mehribon, ochiqkoʻngil odamlar. Meni juda iliq qarshilashadi, qayerga bormay. Samimiy, ajoyib. Noz-neʼmatlar, vaqt va eʼtibor, olqishlash va menga yurtlarini koʻrsatishga intilishlari… Chuqur minnatdorchilik izhor etaman.

Turli jabhalarning vakillari bilan tinimsiz muloqot oson emas. Siz bilan gaplashgan oʻzbekistonliklar menga aytishdi qanchalik yaqin olib soʻzlashishganini. Fargʻona va boshqa viloyatlarda, masalan. Sizga oʻz yutuqlari, dardlari, muammolari haqida hikoya qilib berishgan. Oʻzbekiston xalqi sizga qanchalik ishonayapti, deb oʻylaysiz? Ochilayaptimi bu jamiyat? Mehmondoʻstlik boshqa, ochilish boshqa, toʻgʻrimi? Dardni eshitayapsizmi?

Eshitayapman. Eshitayapman. Yuzma-yuz gaplashganda ham odam suhbatdoshi unga bor haqiqatni aytayaptimi yoʻqmi, fikri yoki muammosi shumi, bilish qiyin. Amerika elchisi bilan uchrashishyaptimi, demak, qandaydir maqsadi bor. Lekin, sezayotganim shuki, odamlar qoʻrqmay gapiryapti. Oʻzbekiston uchun bu oʻzgarish. Ular oʻzlari aytayapti. Qoʻrqmaymiz, deyishyapti. Men bilan gaplashishdan, shu jumladan. Hayot haqida yaxshi va yomon narsalarni bemalol soʻzlab berishyapti. Lekin bu xalq avvalo ijobiy hollarga urgʻu beradi. Umidga toʻla, optimizmga toʻla. Lekin muammolari talay. Ular har yerda namoyon. Shikoyatlar talay. Va ularni bilamiz, eʼtibor beramiz.

Bu borada biz ham koʻp eshitamiz. Boshqa jurnalistlar ham eshitadi. Odamlar hozir avvalgiga qaraganda bemalolroq, ochiqroq, toʻgʻridan-toʻgʻri gapira oladi. Va bu ular uchun sinov. Dardni tushuntirish, ishdami yoki shaxsiy hayotdagi. Islohotlarga buyuk umidlar bogʻlangan. Lekin islohotlar sekinlashdi, deya nolishmoqda. Jarayon boshlangan, lekin oldingi koʻlamda yoki tezlikda emas. Sizningcha qanday?
Turli islohotlar… har joyda. Qaysi jabhada qanday… Tashqi siyosatda, masalan, yaxshi seziladi. Qoʻshnilar bilan aloqalarni yaxshilash asosiy maqsad qilingan edi, bunga guvohmiz. Odamlar chegaralardan bemalol oʻtayapti, savdo koʻlami oshgan va bu hayotda bilinyapti. Andijonga bordim, chegarada boʻldim. Termizga bordim, Afgʻoniston bilan chegarada boʻldim. Odamlar bilan gaplashdim. Chegaradan oʻtish osonlashgani hayotni osonlashtirgan.
Ular nima oʻzgarganini sizga aytishyapti.

Shunaqa… Yodimda qolganlaridan biri Fargʻonadan… Fargʻona shahrida bir yosh yigit milliy kutubxona rahbari ekan. Asli Soʻxdan ekan. Siz ham bordingiz u yerga yaqinda.

Foto: Amerika Ovozi
Ha, Oʻzbekiston eksklavi.

Ha, eksklav… Bu yigit deydiki, oldinlari Soʻxdan kelish juda qiyin boʻlgan ekan. Chegaradan oʻtganda sizga shubha bilan qarashgan, qoʻrquv hukmron edi, deydi. Hozir ancha osonlashibdi. Ruhan yengilroq, dedi. Shunaqa hikoyalarni boshqa joylarda ham eshitdim. Bu borada oʻzgarishlar yaqqol koʻzga tashlanadi. Lekin boshqa masalalarda, masalan, islohotlar sust boʻlishi mumkin. Iqtisodiy va ijtimoiy sohalarda qisqa paytda yangilik qilish juda qiyin. Odamlar oʻrganganini qilaveradi. Odatga aylangan narsani oʻzgartirish uchun vaqt kerak. Buning ustiga agar eskicha uslubdan manfaatdor tomonlar boʻlsa.

Shunaqa.

Tizimni, idoralarni yangicha ishlashga oʻrgatish qattiq mehnat talab qiladi. Bunga Oʻzbekistonda guvohmiz.

Biz ham shuni koʻrayapmiz, eshitayapmiz. Hukumat oʻzgartirishga oson narsalarni oʻzgartirmoqda. Lekin endi ogʻir masalalarni hal etish vaqti keldi, deyayotganlar ham koʻp. Jiddiy islohotlar davri, yaʼni. Lekin oʻzgarishlarga qarshilar ham koʻp. Bir tomonda Oʻzbekiston oʻzgarmasligidan manfaatdor tomonlar, narigi tomonda esa real oʻzgarish istaydiganlar. Shunday paytda Amerikaga umid bilan qaraydiganlar koʻp. Ulardan nima oʻrgansak ekan, deyishadi. Amerika qanday qilib rivojlangan? Bizga nima yordam bera oladi? Bu borada ham muloqotlarni boshlab yuborgandirsiz?

Ha, boshladik va ayrim hollarda amaliy ishlarga oʻtdik, masalan, texnik yordam koʻrsatishga. Besh jabhada islohotlarda madadkor boʻlmoqchimiz. Ayrimlarini oldin ham taklif qilar edik, lekin hozir kengaytirdik va yangi dasturlar boshladik. Birinchidan, qishloq xoʻjaligi. AQSh Qishloq xoʻjaligi vazirligi bilan olib borilayotgan loyiha fermerlarga sifatli mahsulot olishni va uni mahalliy bozorda hamda chet elda sotishning yangicha usullarini oʻrgatadi. Ikkinchidan, sogʻliqni saqlash. Silga qarshi kurash, shuningdek, tibbiy toʻlovlar tizimini yangilash boʻyicha ishlayapmiz. Uchinchidan, taʼlim. Kelasi ikki yilda koʻp ishlar qilishni rejalaganmiz. Mablagʻ ajratilmoqda. Ingliz tili oʻqituvchilarini tayyorlash, shu bilan birga, taʼlim sifatini oshirish borasida harakatdamiz. Toʻrtinchidan, sud va adliya mustaqilligi. Yuridik taʼlim maskanlarini taraqqiy ettirish, advokatlik faoliyatini rivojlantirishda koʻmaklashmoqchimiz. Beshinchidan esa iqtisod, makro iqtisodiy islohotlarda yordamlashish. Texnik yordam haqida soʻradingiz. Moliya vazirligi va kapital bozorini rivojlantirish agentligiga maslahatchilar olib kelmoqchimiz. Mana shu besh yoʻnalishda qattiq ishlashga bel bogʻlaganmiz. Maqsad aniq – islohotlar samara berishi uchun hissa qoʻshish.

Islohotlar samara berishi uchun esa tizimma-tizim oʻzgarishlar qilinishi kerak, shunday emasmi? Siyosiy islohotlar. Tub masalalarni yengish uchun bunday islohotlar juda zarur. Mana shu jarayon boshlandimi, sezayapsizmi uni? Yaʼni Oʻzbekiston siyosiy jihatdan oʻzgarmoqdami?

Sezayapman. Qiziq bir jarayon bu aslida. Siyosiy islohotlar tepadan pastga yuradi. Prezident mamakatda transformatsion oʻzgarishlar qilmoqchi. Qarorlar va takliflar undan va uning apparatidan keladi va amalga oshirilishi kerak. Bu esa siyosiy islohotlarni koʻrishni, sezishni qiyinlashtiradi. Lekin, masalan, parlamentga qarasangiz, u hozirda oʻz rolini oldingidan koʻra boshqacha koʻradi. Masʼuliyatni his qilmoqda.

Parlament saylovlari oldidan… juda qiziq.

Ha.

Qonunchilik organi faollashgan?

Ha.

Ular bilan aloqadasiz?

Ha.

Ular, sizningcha, yangicha ishlamoqda?

Ha. Tinglovlar, tekshiruvlar, hisobotlar, vazirliklarning faoliyatini nazorat qilish, byudjetni koʻrib chiqish. Toʻgʻri, parlament hali koʻp narsani oʻrganishi kerak, boshida hamisha qiyin, va qurbi nimaga yetishini bilishni xohlaydi. Qonunchilar qanchalik kuchaya oladi, degan savol bor. Prezidentdan eshitdik, u parlament nazorat qiluvchi, muvozanat va hisobdorlikni taʼminlovchi haqiqiy qonunchilik organi boʻlishini istaydi. Bu Oʻzbekiston uchun yangilik.

Yaqinda senator Sodiq Safoyev bilan gaplashganimizda, va shu kunlarda Nyu-Yorkda BMT Bosh Assambleyasi yillik sessiyasida Oʻzbekiston Ekologik Partiyasi lideri Boriy Alixonov bilan suhbatlashganimizda, har ikkisi dediki, bu sistema shunga qodir, yaʼni hozir koʻrib turganimizga. Muxolifat yoʻqligi, siyosiy partiyalar orasida kurash va farqning sezilmasligi… Bular uchun vaqt kerak. Oʻzbekiston hali u pallada emas, yetib bormadi, deyishadi. Siyosiy mentalitetni tushunish kerak, deyishadi. Siz ham shunday argumentlarni eshitasizmi? Asos bormi tizimni himoya qiluvchi bunday fikrlarda?

Ha, eshitaman va qaysidir darajada jon bor. Har bir davlat demokratiya, erkin bozor tomon oʻz yoʻlini bosib oʻtishi kerak. Oʻzbekiston ham shu tomon yoʻlda, degan umiddamiz. Bu borada turli modellar bor. AQSh 240 yil oldin mustaqillikka erishgan. Britaniya mustamlakasi edik va undan koʻp narsa meros qolgan. Qiyoslash toʻgʻemas. Bizga oʻxshang demaymiz. Hammaning oʻz yoʻli bor.

Shu bois siz qayd etgan fikrlarda jon bor deyapman. Biroq hukumatdagilardan eshitganlarimga koʻra, mamlakat toʻgʻri yoʻldan qaytmasligi kerak. Ochiq jamiyat qurish, demokratik davlatchilik, masʼuliyatli boshqaruv… Yoʻnalish shu tarafga boʻlishi zarur.

Plyuralizm.

Ha. Unga erishish uchun qancha vaqt va mehnat qilish kerak, buni aytish qiyin. Tashqaridan qarayotganlar uchun bu qoniqarli boʻlmas balki, lekin eng muhimi mamlakat qay yoʻnalishda ekani. Parlamentni olaylik, masalan. Saylanish harakatida yurgan ikki yosh oʻzbekistonlik bilan gaplashdim. Balki saylanishar, balki saylanmas. Lekin ular bilan gaplashib, xulosa qildimki, bu yoshlar aniq maqsadlarga ega. Ular oʻz tumani va saylovchilarga xizmat qilmoqchi.

Mana shuning oʻzi katta oʻzgarish, yaʼni parlament oldin qanday edi, hozir qanday ekanidan qatʼi nazar, odamlar qonunchi, vakil boʻlish xalqqa xizmat qilish, uning manfaatlari uchun kurashish ekanini tushunyapti. Shunday ekan, ha, bu shubhasiz juda murakkab jarayon. Toʻrt oy mobaynida odamlar bilan muloqotimga asoslanib ayta olamanki, mamlakat toʻgʻri yoʻlda va shunday davom etaverishi muhim.

AQSh Oʻzbekistondagi partiyalarning rivojlanishi uchun yordam berishga tayyormi, agar yordam soʻrashsa?

Tayyormiz. Soʻrashsa, albatta yordam beramiz. Oliy Majlis spikeri bilan gaplashdim ikki oycha oldin. Senat raisi Norboyeva xonim bilan ham gaplashdim. Va har ikki uchrashuvda aniq aytdim: saylovdan keyin, agar istashsa, yangi vakillar uchun dasturlar taklif qilamiz, xususan AQSh Kongressi bilan tanishish, AQShdagi tashkilotlar bilan hamkorlik oʻrnatish borasida. Bu borada yordamga hozirmiz.

Koʻrinishidan Amerika – Oʻzbekiston aloqalari juda yaxshi ketayotgandek… Vazifangiz oson emas, bilamiz. AQSh manfaatlari yoʻlida ishlar ekansiz, Oʻzbekistonda oʻz oldindingizda, Tramp maʼmuriyati oldida qanday toʻsiqlar yoki qiyinchiliklarni koʻrayapsiz?

Birinchidan, natija kutish bobida… Ulkan umidlar bor, lekin ular amalda sezilishi uchun qancha vaqt kerak, qancha sabr kerak. Bu boya siz aytgan islohotlar va ularning koʻlami va tezligi bilan bogʻliq. Mamlakat aholisi uchun ham bu muhim masala. Prezident Mirziyoyev buni biladi. Odamlar natijani his etishi kerak. Hayot yaxshilanishi kerak.

Ha, koʻp gapiradi bu haqda.

Aks holda odamlar sabrsizlana boshlaydi. AQShda ham, Vashingtonda, xususan Davlat departamentida ham, Kongress va boshqa joylarda hamma islohotlar natijasi bilan qiziqadi. Islohotlar koʻlami haqida soʻrashadi. Oʻzbekiston qanchalik erkinlashdi, deb soʻrashadi. Bir narsa aniq, buni yillar davomida koʻp-koʻp mamlakatlarda koʻrganman – qancha koʻp harakat qilsangiz, odamlar shuncha koʻp narsa kutadi.

Foto: Amerika Ovozi
Albatta.

Ishlayotgan odamlar uchun bu jiddiy sinov. Ahamiyati ham shunda. Men va bizning hukumat uchun dolzarb vazifa shuki, yordamni davom ettiramiz va nimani qachon kutishni bilishimiz kerak. Nima sohada sabr qilamiz va nima uchun?

Yana bir vazifa – bizneslar bilan ishlash. Oʻzbekistonda ishlashga qiziqqan kompaniyalar bor. Oʻzbekiston hukumati ularni olqishlaydi, prezident, xususan. Lekin biznes loyihalarni amalga oshirish vaqt oladi, sistema bizneslar xohlaganidek tez harakat qilmasligi mumkin. Ayrim loyihalar ish bermaydi. Bu ham real sinov.

Qiyin jihati – nimani qachon kutish borasida bizneslar Oʻzbekistonga oʻrganishi va moslashishi kerak va Oʻzbekiston hukumati ham AQSh sarmoyadorlariga bu jihatdan oʻrganishi va moslashishi kerak. Yangi sarmoya bobida namunalar kerak. Shular ustida ishlayapmiz. Hozircha yoʻq.

“General Motors“ (GM) ancha payt namuna edi.

Lekin GM chiqib ketmagan.

Ha, mutaxassislari haliyam ishlayapti.

Shunday. Yaqinda GMning Asakadagi zavodiga bordim.

Qani-qani… UzAuto deyishadi hozir uni.

Ha, UzAuto, lekin GM bilan alyans tuzishgan. GMning kompaniyada ulushi yoʻq. Ammo barcha mahsulotlar uchun litzensiya berishadi. “Chevrolet“ brendidagi… Muhandislik xizmatini koʻrsatishadi. Chiqayotgan mashinalar Oʻzbekistonda yigʻiladi, lekin qismlar boshqa joyda ishlab chiqarilgan.

Demak, GM hali ham bor.

Bor va ishlashda davom etmoqda. GM nomini koʻrmaysiz, lekin mahsulotlari har yerda. Bu ahamiyatli.

Afgʻoniston masalasi … Biz yaqinda Nyu-Yorkda AQSh Davlat kotibining Janubiy va Markaziy Osiyo masalalari boʻyicha muovini Elis Uells bilan suhbatlashdik. U bizga Tramp maʼmuriyatining bu boradagi siyosatini tushuntirib berdi. Lekin siz vaziyatni Toshkentdan turib kuzatayapsiz. Toshkent esa Afgʻoniston boʻyicha diplomatiyani kuchaytirgan. Ular hamma bilan muloqotda, jumladan Tolibon bilan. Ular mojaroning har tarafi bilan shugʻullanmoqda. Lekin yaqinda Toshkentda Tolibon mehmon boʻlgani koʻplarni sergak torttirdi. Doxada (AQSh bilan) muzokara ketayotgan paytda ayrim toliblar Toshkentdagi uchrashuvga kelishdi. Bu esa savollar uygʻotdi. Toshkent va Vashington Afgʻoniston masalasida bir pozitsiyadami?
Ha, bir pozitsiyada. Maxsus elchimiz Halilzod muzokara olib borayotgan paytda Oʻzbekiston biz bilan yaqin aloqada edi. Uchrashuvlar qanday oʻtayotganidan xabardor edik. Toshkent muloqot osonlashsin, deya harakat qildi. Oʻzbekiston hukumati, xususan Tashqi ishlar vazirligi bizni xabardor qilib turdi. Hammasi oshkora. Ishonch bor. Sherikmiz.
Oʻzbekiston hukumati bu harakatlari bilan nimaga erishmoqchi, nazaringizda? Albatta, Afgʻonistonda tinchlik boʻlishini istaydi. Lekin bu diplomatik harakatlardan qanday yutuq kutmoqda?

Afgʻonistonda tinchlik va barqarorlikdan Oʻzbekiston judayam manfaatdor. Bu birinchi oʻrinda. Oʻzbekiston uchun yana bir maqsad oʻzi uchun tijoriy yoʻllar va imkoniyatlar ochish. Elchi sifatida borganimdan beri bir haqiqatni oʻrgandim, oldin bilmagan edim: Oʻzbekiston dengiz orqali jahon bozoriga chiqish uchun ikki davlatni kesib oʻtishi kerak.

Afgʻoniston ochilishi, u yerda tinchlikka erishilishi Oʻzbekiston uchun nihoyatda muhim. Lekin u yer hozir tahdid manbai. Toshkent xavotirda, albatta. Karimov prezidentligi davrida ham shunday edi. Lekin Prezident Mirziyoyev bu tahdid deya cheklanmayapti, imkoniyatlar izlamoqda, ularni ochmoqchi.

Savdo yoʻllari ochish, sharq va janubga energiya sotish, transport tizimlarini joriy etish… Oʻzbekiston Afgʻoniston tinchligi uchun shu sabab ham haqli ravishda qaygʻurmoqda va harakat qilmoqda.
AQSh chegara xavfsizligini taʼminlashda ham yordam berishda davom etmoqda, shundaymi?

Xuddi shunday.

Afgʻoniston bilan chegara atigi 155 km lekin juda muhim hudud.

Biz chegaraga bordik. “Doʻstlik“ koʻprigini koʻrdim, yarmigacha yurdik. Afgʻoniston sarhadigacha.

U yogʻi esa Balx.

Shunaqa… Keyin AQSh hadya qilgan kemalarda daryoni kezdik. Kunlik nazorat jarayoni bilan tanishdik. Chegaradan koʻp mashina va odamlar oʻtmayotgan edi oʻsha kuni, lekin oʻtishyapti.

Bizga aytishlaricha, kuniga oʻrtacha 250 afgʻon kirib chiqar ekan, oʻsha post orqali. Termizda afgʻonlar koʻp. Ular uchun bu shahar kelajakda biznes markaz boʻlarkan.

Ha, biz ayrimlari bilan koʻrishdik. Afgʻonistonning Termizdagi konsuli bilan birga tushlik qildik va afgʻon tadbirkorlar bilan gaplashdik. Biznes imkoniyatlar yaratishmoqda, qoʻldan kelgancha. Tez emas, lekin ishlar boshlangan.

Imkoniyat degan soʻzni sizdan va AQShning boshqa rasmiylaridan koʻp eshitamiz. Oʻzbekiston rasmiylari ham koʻp tilga olishadi. Qiyinchilik emas, imkoniyat bu, deb qoʻyishadi. Oldinlari esa hatto qiyinchilik yoki muammo degan soʻzlarni yoqtirishmas edi. Shunday ekan, bu Oʻzbekiston hukumatidagi oʻzgarish. Siz elchi sifatida AQSh maqsadlarini amalga oshirishni istaysiz. Oʻzbekistonga ketishdan oldin AQSh Senatida soʻzlaganingizda besh maqsad belgilaganingizni aytdingiz. Oʻzbekistonda astoydil roʻyobga chiqarmoqchi boʻlgan orzularingiz nima? Elchiligingiz samarasini belgilovchi maqsadlar, deylik. Vaqti-vaqti bilan tekshirib turardik.

Bilasizmi, aslida oʻsha besh maqsadning hammasi men uchun juda muhim. Amalga oshirishimiz kerak. Birinchidan, savdo va biznes sohasida hamkorlikni kengaytirish lozim.

Hozir qancha?

200 million dollarcha… boshqa davlatlar bilan qiyoslaganda, kam.

Lekin oldingidan koʻproq.

Ha, ancha koʻp. Aslida, uzr, 300 million dollarcha. Undan oldingi yilga qaraganda sezilarli darajada koʻproq. “Boeing“ bilan qilingan yirik savdo sabab oshgan. Toʻgʻridan-toʻgʻri sarmoya borasida biror raqamni bera olmayman, chunki esimda emas. Lekin u ham oshgan, nisbatan.

Men uchun yana bir muhim narsa bu islohotlarda salmoqli yordam berish. Sogʻliqni saqlash va qishloq xoʻjaligida bu allaqachon sezilmoqda. Biroq taʼlimda, xususan ingliz tilini oʻrgatishda ham koʻrina boshlashi kerak. Xalq taʼlimi vazirligi ingliz tilini oʻrgatadigan 33 ming oʻqituvchi kerak, deyapti. Bu bilan davlat xalqaro darajalarga yetib olgan boʻladi. Bizning dasturlarimiz orqali 20 ming shunday oʻqituvchi tayyorlash mumkin. Demak, harakat qilsak, bu borada ulkan hissa qoʻshgan boʻlamiz.

Aniq natijalar tomon…

Muddao shu. Men, shuningdek, xalqlarimiz bir-birini yaqindan tanishini, aloqa qilishini istayman. Almashinuvlarni kengaytirish kerak. Har ikki davlat yoshlari, talabalari, oʻqituvchi, olim, tadbirkor va boshqa mutaxassislar bir-birining davlatini koʻrsin, tajriba va bilim almashsin.

Turistlar ham.

Ha, turistlar ham koʻpaysin. Amerikadan koʻproq sayyoh kela boshlagan. 2018-yilda 14 ming odam kelgan. Buni oshirishimiz kerak. Hisobini qilishni men ham xohlayman.

Ish koʻp!

Judayam.

Katta rahmat sizga bu muloqot uchun. Vashington yuragidagi xiyobonda har kuni ham Amerika elchisi bilan suhbatlashmaymiz. Vaqtingizni ayamadingiz, minnatdormiz.

Goʻzal bir joy. Rahmat, Navbahor.

Oʻzbek tilini oʻrganayapsiz, bilamiz. Oʻzbekcha murojaatlaringizdan xalq juda mamnun.

(jilmayadi)

Har holda buni oʻzingiz ham sezayapsiz. Odamlarga yoqadi judayam.

Ha, har kuni eshitaman bu haqda. Videolarni koʻrganlar koʻp, ajoyib.

Koʻrishadi albatta.

Rahmat!

Navbahor Imamova suhbatlashdi, “Amerika Ovozi”

Izoh qoldiring:

Please enter your comment!
Ismingizni kiriting